FDA Approves Pembrolizumab for Adjuvant Treatment of Melanoma

Approval is based on results from the EORTC1325/KEYNOTE 054 study


On 15 February 2019, the US Food and Drug Administration (FDA) approved pembrolizumab (KEYTRUDA, Merck) for the adjuvant treatment of patients with melanoma with involvement of lymph node(s) following complete resection.

Approval was based on EORTC1325/KEYNOTE‑054 (NCT02362594), a randomised, double-blind, placebo-controlled, trial in 1019 patients with completely resected, stage IIIA (>1 mm lymph node metastasis), IIIB or IIIC melanoma (AJCC 7th ed). Patients with mucosal or ocular melanoma were not eligible. Patients were randomly allocated (1:1) to receive pembrolizumab 200 mg every three weeks or placebo for up to 1 year until disease recurrence or unacceptable toxicity. Enrolment required complete resection of melanoma with negative margins, lymph node dissection, and completion of radiotherapy, if indicated, within 13 weeks prior to starting treatment.

The primary efficacy outcome measure was recurrence‑free survival (RFS), as assessed by investigators per RECIST version 1.1. The RFS was defined as the time between the date of randomisation and first recurrence (local, regional, or distant metastasis) or death from any cause, whichever occurred first. Patients receiving pembrolizumab experienced fewer recurrences/deaths, 26% (n=135), compared with 43% (n=216) on the placebo arm (hazard ratio 0.57; 95% CI: 0.46, 0.70; p < 0.001). The RFS benefit for pembrolizumab compared with placebo was observed regardless of tumour PD-L1 expression. Median RFS was 20.4 months in the placebo arm and not reached for those receiving pembrolizumab.

Seventy-six percent of patients received pembrolizumab for 6 months or longer. Pembrolizumab was discontinued for adverse reactions in 14% of patients. The most common adverse reactions (reported in at least 10% of pembrolizumab-treated patients) were diarrhoea, pruritus, nausea, arthralgia, hypothyroidism, cough, rash, asthenia, influenza-like illness, weight loss, and hyperthyroidism.

The recommended pembrolizumab dose and schedule for the adjuvant treatment of melanoma is 200 mg administered as an i.v. infusion over 30 minutes every 3 weeks until disease recurrence or unacceptable toxicity, for a maximum of 1 year.

Full prescribing information for KEYTRUDA is available here.

FDA granted this application standard review and Orphan Designation.

Healthcare professionals should report all serious adverse events suspected to be associated with the use of any medicine and device to FDA’s MedWatch Reporting System.

Source: https://www.esmo.org/Oncology-News/

Two Health Consortia to Develop a Detailed Feasibility Proposal for Europe’s Next €1-billion Science Projects

Life Time and RESTORE among shortlisted projects


The European Commission announced on 8 February that has selected 6 research projects in areas from health and energy to artificial intelligence and cultural heritage to compete to become one of its next billion EUR flagship science initiatives. On 1 March 2019, each team will receive €1 million to develop a detailed feasibility proposal over the next year. Up to three will be chosen to become fully fledged initiatives to launch in 2021.

The European Commission already supports three scientific mega-projects known as Future and Emerging Technologies Flagships which are each funded to the tune of around €1 billion over 10 years. The high-profile projects aim to make paradigm-shifting advances in their field — by bringing together expertise and funding from scores of academic and industrial sources across the continent.

Among the 6 newly shortlisted initiatives there is a project that would explore how artificial intelligence can enhance human capabilities, one to hasten clinical availability of cell and gene therapies, and a personalised medicine initiative.

One of the two health projects that were shortlisted, German-led consortium LifeTime, would create innovative platforms for personalised medicine. The platforms would measure how the molecular functions of individual cells and tissues change during the course of a disease and treatment, and use artificial intelligence and machine learning would reveal significant patterns in the data that might be biologically meaningful. LifeTime also proposes to develop tailored organoids that can model an individual patient’s disease.

Single-cell technologies will be applied to experimental model systems such as organoids. Combined with the genome editing tool CRISPR/Cas as well as state-of-the-art microscopy, these models will help to understand how cells stay healthy or progress towards disease and react to therapeutics.

Importantly, LifeTime scientists will also develop computational strategies such as powerful machine-learning and artificial intelligence methods that help to understand molecular mechanisms and predict the future of a patient’s tissue or even means to steer the tissue towards health. This strategy is expected to improve early diagnoses and intervention, predict the course of a disease, identify new drug targets and select the most effective therapies for individual patients.

LifeTime is jointly coordinated by the Max Delbrück Center for Molecular Medicine in the Helmholtz Association in Berlin and the Institut Curie in Paris. Currently the LifeTime consortium consists of over 60 leading single-cell biologists, computer scientists, mathematicians, clinicians, pathologists, imaging experts, and physicists from over 50 European institutions in 18 countries.

They are pioneers in their disciplines, working towards a common vision of future medicine, and would like LifeTime to be an open endeavour that will attract new talents and integrate all scientists in Europe who can make a significant contribution. Their unique collective network will transcend institutional boundaries and improve the overall infrastructure for the life sciences in Europe, with a focus on training for the next generation of scientists.

Both the Helmholtz Association of German Research Centres and the French National Center for Scientific Research CNRS – two of the biggest science organisations in Europe – have pledged their strong support. Furthermore, the consortium is endorsed by Science Academies such as the German National Academy of Sciences Leopoldina, the French Academy of Sciences, the Royal Society and the Royal Netherlands Academy of Sciences and Arts and the EU-life Alliance.

The LifeTime consortium will build on the achievements of the Human Cell Atlas. However, LifeTime proposes to go far beyond; many technologies at the centre of LifeTime are key European research strengths that the Flagship could boost. These include single-cell technologies combined with advanced imaging, artificial intelligence and patient-matched organoids, or organ-on-a-chip disease models to study the progression of an illness and develop novel therapeutics. New mathematical and computational tools will be required to understand the movement and relationships of those cells.

Participating institutions areHelmholtz Association, CNRS, Institute of Molecular Biotechnology, Research Center for Molecular Medicine of the Austrian Academy of Sciences, VIB-KU Leuven, Friedrich Miescher Institute for Biomedical Research, University of Basel, University of Zurich, Central European Institute of Technology, Max Planck Institute of Immunobiology and Epigenetics, Max Planck Institute for  Molecular Genetics, German Cancer Research Center, Max Delbrück Center for Molecular Medicine, German Center for Neurodegenerative Diseases, Helmholtz Zentrum München, Max Planck Institute for Evolutionary Anthropology, Helmholtz Institute of RNA-based Infection Research, Saarland University, Technical University Munich, University of Würzburg, Biotech Research & Innovation Centre, Interdisciplinary Nanoscience Center, University of Copenhagen, Centre for Genomic Regulation, Institut Curie, Université de Montpellier, Inserm, Université Toulouse III – Paul Sabatier, École nationale supérieure des mines de Paris, Institute for Molecular Medicine Finland, The Biomedical Research Foundation, Academy of Athens, Weizmann Institute of Science, Hebrew University, Sapienza – University of Rome, Instituto Nazionale Genetica Molecolare, University of Napoli, University of Padua, University of Milan, European Institute of Oncology, Netherlands Cancer Institute, Radboud University, University Medical Center Utrecht, Hubrecht Institute, Instituto Gulbenkian de Ciência, Institute of Bioorganic Chemistry of the Polish Academy of Sciences, Romanian Center for Systems Immunology, Karolinska Institute, MRC Human Genetics Unit, University of Edinburgh, Wellcome Sanger Institute, The Babraham Institute, European Molecular Biology Laboratory – European Bioinformatics Institute.

The other health project, RESTORE, led from the Berlin university hospital Charité, proposes developing the multiple steps needed to speed the translation of advanced cell and gene therapies to the clinic. These treatments hold great promise for common diseases such as cancer and diabetes, but are notoriously complicated and expensive to bring to the market.

Large-Scale-Research Initiative RESTORE will promote groundbreaking research, nurture innovative companies and engage the public; its concept is supported by a broad international and interdisciplinary community of stakeholders, who united behind the mission to make patient-centred value at high ethical and quality standards a reality.

The implementation of newly developed Advanced Therapy Medicinal Products and Biologised Medical Devices in clinical routine holds tremendous promise and is the unifying goal of the RESTORE initiative. It is formed by eminent leaders from European academia, clinics and industry.

The RESTORE core team are world leaders from basic and clinical research and biotech industry: Charité – Universitätsmedizin Berlin (Germany), University of Zurich (Switzerland), Cell and Gene Therapy Catapult (United Kingdom), TissUse GmbH (Germany), Pluristem Ltd (Israel), Miltenyi Biotec GmbH (Germany), INSERM – Institut National de la Santé et de la Recherche (France), Innovation Acta S.r.l. (Italy), Fondazione Telethon Milan (Italy) and University Minho (Portugal). More than 250 stakeholders from basic and clinical science, industry, non-profit organisations and patient advocates throughout Europe and beyond have pledged support for RESTORE’s urgent mission, underlining the potential of Advanced Therapies for science, the economy and public health.

Source: https://www.esmo.org/Oncology-News/

Καρκίνος μαστού & γονιμότητα σε εκδήλωση στην Καστοριά

Το “Δικαίωμα στη Γονιμότητα” για τις γυναίκες με καρκίνο του μαστού, είχε ως στόχο η ενημερωτική εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στις 24 /2/2018 στην Καστοριά. Την εκδήλωση οργάνωσε ο Σύλλογος Γονέων Παιδιών και Ενηλίκων με Νεοπλασματική ασθένεια και Φίλων αυτών «ΜΑΖΙ ΣΟΥ» N. Καστοριάς σε συνεργασία τη Μονάδα Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής Embryolab. Στόχος, να ενημερωθούν τα μέλη της τοπικής κοινωνίας για τα νέα δεδομένα που επιτρέπουν με ασφάλεια σε γυναίκες που νοσούν από καρκίνο να διεκδικήσουν τη γονιμότητά τους.

Στην εκδήλωση, που πραγματοποιήθηκε υπό την αιγίδα του Iατρικού Συλλόγου Καστοριάς, η Ογκολόγος – Παθολόγος Δρ. Σοφία Μπάκα συμμετείχε ως εισηγήτρια και απάντησε στο ερώτημα εάν μπορούν να συνδυαστούν τα ογκοθεραπευτικά σχήματα με τη γονιμότητα καταρρίπτοντας τον σχετικό μύθο που το θεωρεί ανέφικτο. «Στην εποχή μας, η απάντηση είναι ότι μπορούν να συνδυαστούν επιτυχώς και με ασφάλεια, στις περισσότερες περιπτώσεις», τόνισε χαρακτηριστικά.

Η Δρ. Αλεξία Χατζηπαρασίδου, Κλινική Εμβρυολόγος, Διευθύντρια Εργαστηρίων Embryolab, ανέλυσε στην ομιλία της, πως η επιστήμη προστατεύει το αγαθό της γονιμότητας στη γυναίκα µε καρκίνο του µαστού και παρουσίασε τις λύσεις που προσφέρει σήμερα η υποβοηθούμενη αναπαραγωγή.

Ο Δρ. Μιχάλης Κυριακίδης, Γυναικολόγος Υποβοηθούµενης Αναπαραγωγής Embryolab, παρουσίασε τη Συντήρηση Γονιμότητας σε νέες ογκολογικούς ασθενείς, καθώς και το τί µας δείχνουν τα μέχρι τώρα δεδομένα από την εφαρμογή της.

Την εκδήλωση συντόνισε ο κ. Λάζαρος Παπαδόπουλος, Μαιευτήρας-Γυναικολόγος και Πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Καστοριάς. Χαιρετισμούς απήυθυναν η Πρόεδρος του Συλλόγου “Μαζί σου” Ν. Καστοριάς, κ. Στέλλα Ζυμπίδου και ο κ. Δημήτρης Νικολαίδης, Γενικός Διευθυντής του Embryolab.

Η ημερίδα ολοκληρώθηκε με μία σειρά ερωτήσεων και απαντήσεων από τους παρευρισκόμενους προς τους επιστήμονες, σχετικές με τα θέματα που παρουσιάστηκαν.

  • Στη φωτογραφία, στιγμιότυπο με τους διοργανωτές και τους συμμετέχοντες ομιλητές της εκδήλωσης.

Gustave Roussy and Institut Bergonié, Partners for Early Phase Trials and Therapeutic Innovation in Oncology

Increase in accrual capacity and the quality standards


On 11 February 2019, Gustave Roussy  and Institut Bergonié announced that they have signed an agreement intended to widen the range of therapeutic innovation for cancer patients and to increase even more their accrual capacity and their quality standards in the conduction of early phase trials.

The two institutions thus formalise cooperation and partnership axes allowing the development of knowledge in oncology in the context of early phase clinical research, onco-immunology as well as in strategic therapeutic areas such as thoracic cancers and rare tumours.

Among the strategic objectives of the partnership agreement:

  • The development of clinical research – in particular early phase trials, in order to offer patients the widest possible portfolio of innovative therapeutics while guaranteeing industrial promoters a simplified procedure for signing agreements, a broad potential for inclusion and the best data quality standards.
  • The development of precision medicine through common molecular tumour boards by developing the portfolio of clinical trials guided by the genomic and immunological profiling of tumours.
  • Translational research: essential bridge between basic research and clinical research to accelerate innovation for the benefit of patients, particularly in the field of onco-immunology (mechanisms of sensitivity and resistance) but also rare tumours with the use of tools focusing on artificial intelligence.

Professor François-Xavier Mahon, general director of Institut Bergonié said in accompanied press release: “On behalf of the Institut Bergonié, I am particularly proud of the formalization of this long-standing collaboration between Institut Bergonié and GustaveRoussy. This partnership will lead to the constitution of a major strategic axis that will make the Institut Bergonié-Gustave Roussy pole, a European model of innovation in oncology and early phase trials.”

Professor Alexander Eggermont, General Director of Gustave Roussy said in press release: “This collaboration between our two institutes is patient-focused and aims, thanks to a synergy between our clinical research teams to facilitate access of our patients to innovative therapies. It is a concrete and structural response to the need to bring together our scientific and medical forces to address the problems that pose cancer.”

Professor Antoine Italiano, Head of Early Phase Trials Unit, Institut Bergonié said in press release: “I am glad to announce our latest partnership with Gustave Roussy. This agreement will increase the capacity of our both institutions to implement early phase clinical trials through a fast track process allowing contract signatures within an unprecedented short time and with an ultimate goal of making sure the accrual target and the data collected meets the highest quality, integrity and reliability standards to industrial sponsors.”

Dr Christophe MASSARD, Head of DITEP said in press release: “The agreement between Institut Bergonié and Gustave Roussy allows us to create an unique network of expertise in France the field of oncology early-phase clinical studies, precision medicine and immunotherapy. This allows us to increase access to early phase trials for cancer patients.”

Institut Bergonié is labelled by the French National Cancer Institute as a reference centre for early-phase clinical trials (CLIP2) in oncology and a national referral centre for the diagnosis and management of patients with sarcomas. Between 2015 and 2018, the early phase clinical trial unit led by Professor Antoine Italiano enabled more than 3,000 patients with advanced cancer to benefit from an early phase clinical trial, making the Institut Bergonié a European leader in the field of therapeutic innovation.

The Early Phase Clinical Trials Unit supports industry-sponsored research in patients with all types of solid tumours and haematological cancers. The clinical space comprising of 10 beds is highly rated by patients as delivering quality care in a comfortable environment.

There is a dedicated interventional radiology unit co-located on the ward which enables high quality sequential tumour biopsies with record keeping, to demonstrate custodianship of the samples (conformity > 92%).

A team of experienced investigators, research nurses and clinical fellows work across the broad portfolio of studies, providing expertise in patient management and protocol compliance. By taking a systematic approach to data capture, data entry is highly compliant and the team is trialling real time data entry.

As a department dedicated to phase I clinical trials at Gustave Roussy, DITEP’s mission is to offer patients in therapeutic failure access to innovative molecules and to accelerate the development of new treatments in oncology. DITEP is one of the largest early testing centres in the world. Created in September 2013, it is labelled by the French National Cancer Institute as an Early Phase Center (CLIP2). The activity of DITEP is led by a multidisciplinary expert committee in medical oncology, immunotherapy, radiotherapy, haematology, imaging, biology and pathology. In 2017, more than 1250 patients were participating in an early phase trial or molecular medicine programme in DITEP, including 460 patients in a phase I trial. Gustave Roussy, the first centre for the fight against cancer in Europe, is a worldwide recognised comprehensive cancer centre dedicated to patient care and clinical research. It brings together 3,100 professionals whose missions are care, research and teaching.

Source: https://www.esmo.org/Oncology-News/

Neoadjuvant PD-1 Blockade in Glioblastoma

Evaluation of changes in the tumour immune microenvironment


Two letters published on 11 February 2019 in the Nature Medicine reveal feasibility, safety and immunobiological effects of neoadjuvant PD-1 blockade in patients with glioblastoma, while the third letter provides perspective on immune and genomic correlates of response to anti-PD-1 therapy in glioblastoma.

In first letter Ignacio Melero of the Centro de Investigación Biomedica en Red de Oncología, Madrid, Instituto de Investigación Sanitaria de Navarra, Pamplona, and Clínica Universidad de Navarra, Pamplona, Spain and co-authors reported the results of neoadjuvant PD-1 blockade in patients undergoing surgery for glioblastoma from a single-arm phase II clinical trial. In the study, they tested a presurgical dose of nivolumab followed by postsurgical nivolumab until disease progression or unacceptable toxicity in 30 patients. In these patients, 27 salvage surgeries were performed for recurrent cases and primary surgery for newly diagnosed patients in 3 cases.

Availability of tumour tissue pre- and post-nivolumab dosing and from additional patients who did not receive nivolumab allowed the evaluation of changes in the tumour immune microenvironment using multiple molecular and cellular analyses.

Neoadjuvant nivolumab resulted in enhanced expression of chemokine transcripts, higher immune cell infiltration and augmented TCR clonal diversity among tumour infiltrating T lymphocytes, supporting a local immunomodulatory effect of treatment.

Although no obvious clinical benefit was substantiated following salvage surgery, two of the three patients treated with nivolumab before and after primary surgery remain alive 33 and 28 months later.

In the second letter Timothy F. Cloughesy and Robert M. Prins of the David Geffen School of Medicine and Jonsson Comprehensive Cancer Center, University of California, Los Angeles, CA, USA reported the results from a randomised, multi-institution clinical trial conducted by The Ivy Foundation Early Phase Clinical Trials Consortium in order to evaluate immune responses and survival following neoadjuvant and/or adjuvant therapy with pembrolizumab in 35 patients with recurrent, surgically resectable glioblastoma.

Patients who were randomised to receive neoadjuvant pembrolizumab, with continued adjuvant therapy following surgery, had significantly extended overall survival compared to patients that were randomised to receive adjuvant, post-surgical PD-1 blockade alone.

Neoadjuvant PD-1 blockade was associated with upregulation of T cell– and interferon-γ-related gene expression, but downregulation of cell-cycle-related gene expression within the tumour, which was not seen in patients that received adjuvant therapy alone. Focal induction of PD-L1 in the tumour microenvironment, enhanced clonal expansion of T cells, decreased PD-1 expression on peripheral blood T cells and a decreasing monocytic population was observed more frequently in the neoadjuvant group than in patients treated only in the adjuvant setting.

The authors concluded that the findings suggest that the neoadjuvant administration of PD-1 blockade enhances both the local and systemic antitumor immune response.

In third letter, Fabio M. Iwamoto of the Columbia University Irving Medical Center, New York, Adam M. Sonabend of the Northwestern University Feinberg School of Medicine, Chicago, and Raul Rabadan of the Columbia University, New York, USA and colleagues report molecular determinants of immunotherapeutic response in glioblastoma. They longitudinally profiled 66 patients, including 17 long-term responders, during standard therapy and after treatment with PD-1 inhibitors, nivolumab or pembrolizumab.

Genomic and transcriptomic analysis revealed a significant enrichment of PTEN mutations associated with immunosuppressive expression signatures in non-responders, and an enrichment of PTPN11 and BRAF that are MAPK pathway alterations in responders.

Responsive tumours were also associated with branched patterns of evolution from the elimination of neoepitopes as well as with differences in T cell clonal diversity and tumour microenvironment profiles.

The authors concluded that clinical response to anti-PD-1 immunotherapy in glioblastoma is associated with specific molecular alterations, immune expression signatures, and immune infiltration that reflect the tumour clonal evolution during treatment.


The European Medicines Agency has released two bioequivalence guidance for public consultation:


Source: https://www.esmo.org/Oncology-News/

Ραγδαία αύξηση των περιστατικών με καρκίνο στόματος

Κατά 25% αυξήθηκαν κατά την τελευταία 10ετία τα περιστατικά καρκίνου του στόματος, ενώ κάθε χρόνο καταγράφονται περισσότερα από 300.000 νέα κρούσματα σε όλο τον κόσμο.

Το ποσοστό πενταετούς επιβίωσης για τους ασθενείς με καρκίνο στο στόμα ανέρχεται στο 81,9%, αλλά πέφτει δραματικά στο 46,4% για τους ασθενείς με επέκταση της νόσου στους επιχώριους λεμφαδένες και στο 21,1% γι’ αυτούς που βρίσκονται σε προχωρημένο στάδιο.

Σύμφωνα με μελέτες, όσοι καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες αλκοόλ και οι καπνιστές έχουν περισσότερες πιθανότητες εμφάνισης καρκίνου του στόματος από εκείνους που δεν πίνουν και δεν καπνίζουν. Τουλάχιστον τα τρία τέταρτα των κρουσμάτων με στοματικό καρκίνο θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί αν οι ασθενείς σταματούσαν το κάπνισμα και το αλκοόλ, ενώ για την αύξηση των στοματικών καρκίνων ευθύνονται ακόμη η ηλικιακή ακτινοβολία αλλά και ο ιός HPV, γνωστός ως ο ιός των ανθρωπίνων θηλωμάτων που είναι σεξουαλικά μεταδιδόμενος.

Όπως αναφέρθηκε στην ημερίδα, το ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα του στόματος αποτελεί το πιο συχνό κακόηθες νεόπλασμα της στοματικής κοιλότητας, σε ποσοστό περίπου 90% και συνηθέστερη θέση εντόπισης τη γλώσσα.



Τα συμπτώματα του καρκίνου του στόματος είναι έλκος ή εξόγκωμα στο στόμα που δεν επουλώνεται (το 80% των ατόμων με καρκίνο του στόματος έχουν αυτό το σύμπτωμα), ενόχληση στο στόμα που δεν υποχωρεί, μία λευκή ή κόκκινη κηλίδα στο στόμα ή στο φάρυγγα, δυσκολία ή πόνος κατά τη μάσηση ή την κατάποση.

Στα συμπτώματα περιλαμβάνονται ακόμη ανώδυνο εξόγκωμα στον τράχηλο (σχετίζεται κυρίως με τον ιό των ανθρωπίνων θηλωμάτων), ασυνήθιστη αιμορραγία ή μούδιασμα στο στόμα, απώλεια δοντιών χωρίς εμφανή αιτία, δυσκολία στην κίνηση της γνάθου, απώλεια βάρους.

Οι ειδικοί κατά τη διάρκεια της ημερίδας έκρουσαν τον κώδωνα του κινδύνου λέγοντας πως στοματικές βλάβες που επιμένουν και εγείρουν ισχυρό βαθμό υποψίας για κακοήθεια, πρέπει να παραπέμπονται για περαιτέρω εκτίμηση, εργαστηριακό έλεγχο και βιοψία. Όσο για βλάβες που φαίνονται αρχικά αθώες, θα πρέπει να παρακολουθούνται για 2-3 εβδομάδες και εάν συνεχίζουν να είναι παρούσες, να παραπέμπονται για περαιτέρω έλεγχο.

Στη θεραπεία του καρκίνου του στόματος οι παράγοντες που επηρεάζουν τη θεραπευτική του αντιμετώπιση είναι πολλοί (μέγεθος, θέση, στάδιο, μεταστάσεις), ενώ καθοριστικά κριτήρια για την επιλογή του θεραπευτικού σχήματος αποτελούν η ηλικία, η πρόγνωση και η ποιότητα ζωής των ασθενών μετά τη θεραπεία.

Η συνεργασία οδοντιάτρου ή γναθοπροσωπικού χειρουργού και ογκολόγου είναι ιδιαίτερα σημαντική για την υγεία των ογκολογικών ασθενών.

Ο ιός HPV και ο κίνδυνος καρκίνου του πρωκτού

Ο ιός του ανθρώπινου θηλώματος (HPV) φαίνεται να ενοχοποιείται για το 79% των περιπτώσεων εμφάνισης καρκίνου του πρωκτού, σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες.

Ο καρκίνος του πρωκτού είναι διαφορετικός και λιγότερο κοινός από τον καρκίνο του παχέος εντέρου. Είναι σπάνιος, αλλά, δυστυχώς, ο αριθμός των νέων περιπτώσεων αυξάνεται τα τελευταία χρόνια.

Σύμφωνα με την Αμερικανική Εταιρεία Καρκίνου, το 2017 στις ΗΠΑ σημειώθηκαν περίπου 8.200 νέες περιπτώσεις, εκ των οποίων οι 5.250 σε γυναίκες και οι 2.950 σε άνδρες. Από τους ασθενείς αυτούς, περίπου 1.100 άτομα αναμένεται να πεθάνουν μέχρι το 2022, κατά αναλογία, 650 γυναίκες και 450 άνδρες.

Ο καρκίνος του πρωκτού είναι σπάνιος πριν από την ηλικία των 35 χρόνων και η μέση ηλικία διάγνωσης είναι κοντά στα 60 χρόνια. Οι άνδρες έχουν πιθανότητα 1/500 να διαγνωστούν με πρωκτικό καρκίνο, ενώ ο κίνδυνος εμφάνισης είναι ελαφρώς υψηλότερος στις γυναίκες.



Τα συνήθη συμπτώματα του πρωκτικού καρκίνου είναι:

– αιμορραγία στο ορθό,

– πόνος στην πρωκτική περιοχή,

– όγκοι γύρω από τον πρωκτό,

– βλεννώδη έκκριση από τον πρωκτό,

– πρωκτικός κνησμός,

– συνεχόμενη διάρροια ή δυσκοιλιότητα

– ακράτεια κοπράνων ή προβλήματα που ελέγχουν τις κινήσεις του εντέρου, φούσκωμα. Οι γυναίκες μπορεί να αισθάνονται χαμηλότερο πόνο στην πλάτη καθώς ο όγκος πιέζει στον κόλπο.



Σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες, πολλοί είναι οι παράγοντες κινδύνου που ενοχοποιούνται για την εμφάνιση του καρκίνου του πρωκτού. Οι βασικοί είναι:

– Ο ανθρώπινος ιός του θηλώματος (HPV): Ορισμένοι τύποι HPV συνδέονται στενά με τον καρκίνο του πρωκτού. Περίπου το 79% των ανθρώπων με πρωκτικό καρκίνο έχουν HPV 16 ή 18 και το 8% έχουν άλλους τύπους HPV,

– Πολλαπλοί σεξουαλικοί σύντροφοι: Η δραστηριότητα αυτή αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης HPV, γεγονός που με τη σειρά του αυξάνει τον κίνδυνο καρκίνου του πρωκτού,

– Πρωκτική σεξουαλική επαφή, χωρίς μέτρα προφύλαξης,

– Οι άνδρες -θετικοί σε HIV- που έχουν σεξουαλική επαφή, με άλλους άνδρες αυξάνουν μέχρι και 90 φορές τις πιθανότητες να αναπτύξουν πρωκτικό καρκίνο σε σύγκριση με τον γενικό πληθυσμό,

– Άλλοι καρκίνοι: Οι γυναίκες με καρκίνο του κόλπου ή του τραχήλου της μήτρας και οι άνδρες με καρκίνο του πέους είναι σε υψηλότερο κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου πρωκτού. Αυτό συνδέεται επίσης με μόλυνση από HPV,

– Ηλικία: Ο καρκίνος του πρωκτού, όπως και οι περισσότεροι καρκίνοι, είναι πιθανότερο να ανιχνευθεί σε μεγαλύτερη ηλικία,

– Ένα εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα: Τα άτομα με HIV ή AIDS και εκείνα που λαμβάνουν ανοσοκατασταλτικά φάρμακα μετά από μεταμόσχευση διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο για καρκίνο του πρωκτού,

– Το κάπνισμα: Οι καπνιστές έχουν σημαντικά υψηλότερο κίνδυνο καρκίνου πρωκτού και άλλων καρκίνων από τους μη καπνιστές,

– Καλοήθεις πρωκτικές αλλοιώσεις: Η ασθένεια του ευερέθιστου εντέρου (IBD), οι αιμορροΐδες, τα περιεδρικά συρίγγια ή οι κακοήθειες έχουν συνδεθεί με τον καρκίνο του πρωκτού. Η φλεγμονή που προκύπτει από καλοήθεις πρωκτικές βλάβες μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο.



Ο καρκίνος του πρωκτού διαγιγνώσκεται σύμφωνα με το στάδιο του. Οι επιλογές θεραπείας και οι προοπτικές εξαρτώνται από το στάδιο στο οποίο διαγιγνώσκεται. Η χειρουργική επέμβαση, η χημειοθεραπεία και η ακτινοθεραπεία είναι οι κύριες επιλογές.

Η πιθανότητα επιβίωσης από καρκίνο του πρωκτού για άλλα πέντε ή περισσότερα χρόνια μετά τη διάγνωση, εξαρτάται από τον τύπο του πρωκτικού καρκίνου. Καθώς η ιατρική εξελίσσεται, οι θεραπείες είναι πιο αποτελεσματικές, ειδικά εάν ο καρκίνος διαγνωσθεί σε πρώιμο στάδιο.

Πως θα μιλήσω στα παιδιά για τον καρκίνο που πλήττει την οικογένεια;

  • Ρεπορτάζ της δημοσιογράφου του Αθηναϊκού Πρακτορείου Ειδήσεων (amna.gr), Αγγέλας Φωτοπούλου

Ο αγώνας κατά του καρκίνου είναι δύσκολος τόσο για τον ίδιο τον ασθενή όσο και για την οικογένειά του ιδίως όταν υπάρχουν παιδιά που γεμάτα ανησυχία και άγχος θέτουν πιεστικά ερωτήματα, όπως: “Πότε θα γίνει καλά ο μπαμπάς;”, “Θα πεθάνει η μαμά;”, “Μαμά, γιατί πέφτουν τα μαλλιά σου;”,”Εγώ φταίω που αρρώστησε ο μπαμπάς;”

Οι έρευνες και η κλινική εμπειρία δείχνουν ότι τα παιδιά που είναι ενημερωμένα για την αρρώστια ενός αγαπημένου προσώπου εμφανίζουν μικρότερα ποσοστά άγχους, από τα παιδιά τα οποία δεν έχουν ενημερωθεί. Και αυτό, διότι τα παιδιά αντιλαμβάνονται και αισθάνονται πολύ περισσότερα απ όσα πιστεύουν οι ενήλικες. Τα παραπάνω επισημαίνει η ψυχολόγος -ψυχοθεραπεύτρια Άννα Καλυμνιού, επιχειρώντας, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καρκίνου, να δώσει απάντηση στο ερώτημα “Πώς να μιλήσουμε στα παιδιά όταν ο γονιός διαγνωστεί με καρκίνο”.

Η “μυστικότητα” μεγεθύνει τους φόβους του παιδιού

«Η διάγνωση του καρκίνου στον ένα γονέα επηρεάζει όλη την οικογένεια, τόσο σε συναισθηματικό επίπεδο, όσο και σε επίπεδο διαχείρισης των νέων δεδομένων της καθημερινότητας. Το να μιλήσουμε στα παιδιά για τον καρκίνο φορτίζει συναισθηματικά πρωτίστως εμάς τους ενήλικες, δεν είναι λίγες οι φορές όπου αφήνουμε τα παιδιά “έξω” από αυτή την πραγματικότητα είτε γιατί θεωρούμε ότι “δεν καταλαβαίνουν τι συμβαίνει” είτε επειδή πιστεύουμε ότι πρέπει να τα προστατέψουμε από κάτι τόσο δυσάρεστο. Τα παιδιά όμως αντιλαμβάνονται το κλίμα που επικρατεί στην οικογένεια, τα συναισθήματα άγχους και φόβου που “αιωρούνται” μετά από τη διάγνωση του καρκίνου, ενδεχομένως να βιώσουν αλλαγές στο καθημερινό τους πρόγραμμα. Αυτή η μυστικότητα μεγεθύνει τους φόβους και τις ανησυχίες των παιδιών, τους προκαλεί σύγχυση και στην προσπάθειά τους να καταλάβουν τι συμβαίνει πλάθουν με τη φαντασία τους σενάρια που μπορεί να είναι πολύ πιο τρομακτικά από την πραγματικότητα. Πιθανόν να νιώσουν πληγωμένα και παραγκωνισμένα, όταν κανείς δεν τους μιλάει για κάτι τόσο σημαντικό που βιώνει όλη η οικογένεια. Κάποια παιδιά, νιώθουν ένοχα, επειδή πιστεύουν ότι είναι υπεύθυνα για την αρρώστια του γονέα. Συχνά η ενοχή μπορεί να τα οδηγήσει να αναλάβουν έναν “ενήλικο”, υπερπροστατευτικό ρόλο προς τον ασθενή γονέα ή και προς τον άλλο γονέα, αν τον αισθάνονται αδύναμο» επισημαίνει η κ. Καλυμνιού μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Πώς να μιλήσουμε στο παιδί;

Σύμφωνα με την κ. Καλυμνιού δεν υπάρχει γενική συνταγή ούτε μαγικές φράσεις για το πώς να μιλήσουμε στο παιδί δεδομένου του ότι κάθε παιδί και κάθε οικογένεια είναι διαφορετική, όπως και κάθε περίπτωση καρκίνου είναι διαφορετική. Ωστόσο σημειώνει, ως μία γενική αρχή, ότι η ειλικρινής και αμφίδρομη επικοινωνία με τα παιδιά είναι απαραίτητη.

Ως κάποια «εργαλεία» που μπορεί να επιστρατεύσει ο γονιός όταν μιλάει στα παιδιά για τον καρκίνο αναφέρει τα εξής:

– Να επιλέξει μια στιγμή που θα είναι ήρεμος και ο ίδιος και τα παιδιά.

– Να περιγράψει την ασθένεια με γλώσσα απλή και κατανοητή για την ηλικία του παιδιού, δίνοντας σταδιακά πληροφορίες, χωρίς λεπτομέρειες που δεν χρειάζονται εκείνη τη στιγμή. Κατά τη διάρκεια του καρκίνου λόγω των θεραπειών, το άτομο μπορεί να αλλάξει (π.χ.απώλεια βάρους, μαλλιών). Γι’ αυτό είναι πολύ σημαντικό να ενημερώνονται τα παιδιά καθ’ όλη τη διάρκεια για τις πιθανές αλλαγές.

– Να καθησυχάσει τα παιδιά ότι δεν έκαναν τίποτα που να προκάλεσε τον καρκίνο.

– Να τα ενθαρρύνει να κάνουν ερωτήσεις και να μοιραστούν τα συναισθήματα τους. Μπορεί και ο ίδιος ο ενήλικας να εκφράσει τα συναισθήματά του, εφόσον παραμένει ψύχραιμος και δεν τον κατακλύζουν.

– Να εξηγήσει στα παιδιά με ποιο τρόπο μπορεί να αλλάξει η καθημερινότητά τους, π.χ. κάποιες συνήθειές τους μπορεί να διακοπούν για ένα διάστημα.

– Εάν δεν γνωρίζει την απάντηση σε κάτι που το παιδί θα ρωτήσει, ας μη διστάσει να του πει να πει «δεν ξέρω».

– Να μη διστάσει να ζητήσει επαγγελματική ψυχολογική βοήθεια, εφόσον το έχει ανάγκη, προκειμένου να διαχειριστεί τόσο τα δύσκολα συναισθήματα των παιδιών όσο και τα δικά του.

«Κάτι που θα βοηθήσει στην ανακοίνωση του καρκίνου είναι να ενημερωθούμε για τις ιδιαίτερες ανάγκες των παιδιών στο αναπτυξιακό στάδιο στο οποίο βρίσκονται. Τα παιδιά προσχολικής ηλικίας, για παράδειγμα, συχνά πιστεύουν ότι ο γονέας αρρώστησε επειδή αυτά ήταν άτακτα ή ανυπάκουα. Από την άλλη πλευρά, οι έφηβοι δίνουν σημασία σε ζητήματα όπως οι μακροπρόθεσμες επιπτώσεις της νόσου, η πορεία και η έκβασή της. Ας μην ξεχνάμε ότι τα παιδιά αποτελούν αναπόσπαστο μέλος μιας οικογένειας, ότι η αρρώστια του γονέα τα αφορά άμεσα και είναι σημαντικό να είναι ενημερωμένα. Τώρα, περισσότερο από ποτέ, τα παιδιά έχουν ανάγκη να τα “αγκαλιάσουμε”, να τα ακούσουμε και να τους μιλήσουμε ανοιχτά. Με αυτό τον τρόπο τους ενισχύουμε την εμπιστοσύνη, την αίσθηση ασφάλειας και τους παρέχουμε μία στέρεη βάση για το πώς να διαχειρίζονται και να παραμένουν ανθεκτικά σε δύσκολες εμπειρίες στο μέλλον» προσθέτει η κ. Καλυμνιού.

Καρκίνος Πνεύμονα & ηλεκτρονικό τσιγάρο

Ομιλία με το επίκαιρο θέμα «Καρκίνος του Πνεύμονα και ηλεκτρονικό τσιγάρο» μίλησε σε εκδήλωση για την ευαισθητοποίηση του κοινού, η Ογκολόγος Δρ. Σοφία Μπάκα, στις 23 Ιανουαρίου.

Την εκδήλωση οργάνωσαν η Πρόεδρος και τα Μέλη της Επιτροπής για τον παιδικό καρκίνο Lion, κ. Λίτσα Πατρίκη του θέματος 117Β Β. Ελλάδος, την Τετάρτη 23 Ιανουαρίου 2019, στο αμφιθέατρο των Ι.Ε.Κ ΔΕΛΤΑ (Ερμού 45) Θεσσαλονίκη και την παρακολούθησε πυκνό ακροατήριο.

  • Στις φωτογραφίες, στιγμιότυπα από την εκδήλωση.

Δεν κινδυνεύουν περισσότερο από τον καρκίνο τα παιδιά των εξωσωματικών κυήσεων

Οι ερευνητές, με επικεφαλής την καθηγήτρια Φλόρα βαν Λιούβεν, επικεφαλής του Τμήματος Επιδημιολογίας του Ινστιτούτου Καρκίνου της Ολλανδίας στο Άμστερνταμ, σε δημοσίευσή τους στο περιοδικό “Human Reproduction” της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Ανθρώπινης Αναπαραγωγής και Εμβρυολογίας, ανέλυσαν στοιχεία από 12 ολλανδικές κλινικές γονιμότητας. Σύμφωνα με τα συμπεράσματα της έρευνάς τους:

Τα παιδιά που γεννιούνται με την τεχνική της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής δεν φαίνεται να αντιμετωπίζουν μεγαλύτερο κίνδυνο για εμφάνιση καρκίνου, σε σχέση με τα υπόλοιπα παιδιά, σύμφωνα με μια νέα ολλανδική επιστημονική έρευνα, την πρώτη που εξέτασε σε μεγάλο βάθος χρόνου τον κίνδυνο καρκίνου για τα παιδιά που δεν συλλαμβάνονται με φυσιολογικό τρόπο.

Έως τώρα υπήρχαν αντικρουόμενα στοιχεία κατά πόσο η υποβοηθούμενη αναπαραγωγή σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο καρκίνου. Για πρώτη φορά μια μελέτη παρακολούθησε ένα μεγάλο αριθμό παιδιών (47.690, εκ των οποίων τα 24.269 γεννήθηκαν με υποβοηθούμενη αναπαραγωγή, ενώ τα 231 εμφάνισαν καρκίνο) για μεγάλο χρονικό διάστημα (21 χρόνια κατά μέσο όρο). Η έρευνα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο κίνδυνος καρκίνου είναι ίδιος σε γενικές γραμμές με τον κίνδυνο στο γενικό πληθυσμό.

Ο κίνδυνος καρκίνου βρέθηκε να είναι ελαφρώς αυξημένος -αν και όχι σε στατιστικά σημαντικό βαθμό- στα παιδιά που έχουν γεννηθεί με τη μέθοδο της μικρογονιμοποίησης ή ενδοκυτταροπλασμικής έγχυσης σπέρματος (ICSI), καθώς και σε όσα έχουν προέλθει από έμβρυα που είχαν καταψυχθεί πριν τη χρησιμοποίησή τους στη θεραπεία γονιμότητας.

Διαπιστώθηκε μια πολύ μικρή και όχι στατιστικά σημαντική αύξηση του κινδύνου για λεμφοβλαστική λευχαιμία και για μελάνωμα, όμως, σύμφωνα με τον ερευνήτρια Μάντι Σπάαν, τα ευρήματα αυτά μπορεί να οφείλονται στην τύχη, γι’ αυτό πρέπει να ερμηνευθούν με επιφύλαξη.

«Τα ευρήματα παρέχουν καθησυχαστικές ενδείξεις ότι τα παιδιά που συλλαμβάνονται μετά από θεραπείες γονιμότητας, δεν έχουν αυξημένο κίνδυνο καρκίνου μετά από μέση παρακολούθηση 21 ετών. Παρόλα αυτά, καθώς ολοένα περισσότερα παιδιά γεννιούνται μέσω μικρογονιμοποίησης και κρυοσυντήρησης των εμβρύων, ο μακροπρόθεσμος κίνδυνος καρκίνου θα πρέπει να διερευνηθεί σε μεγαλύτερους αριθμούς παιδιών», δήλωσε η βαν Λιούβεν.

  • Αναπαραγωγή από το Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων
1 2 3 4 5 12